Clowns

links: een vrolijke clown
rechts: een dromerige clown







Vergelijking:
De clown die je links ziet, is een vrolijke clown, met de typische kenmerken van een clown. De rode neus, het hoedje, het rare haar, de grote ogen en mond ... Het was dan ook makkelijk om zo'n clown te gaan tekenen. Maar dan...
Maak nu een clown die het affect weergeeft van je gekozen schilderij. Wij hadden het schilderij De geheime speler van Magritte. Niet gemakkelijk zie ik u denken, inderdaad, dat was het ook niet. Het Surrealisme is gekend om zijn dromerige werken. Dus ja, een dromerige clown. Ik heb ervoor gekozen de traditionele kenmerken van een clown te bewaren, zoals de neus, het hoedje ... Op het schilderij is er ook duidelijk perspectief zichtbaar dus heb ik een lange weg toegevoegd aan mijn tekening. Het dromerige vind je ook terug aan de mimiek van de clown. Ik probeer ook de aandacht te trekken aan iets wat er niet hoort door het rode verkeersbord, zoals op het schilderij de schildpad.

Magritte, R., ( 1927), De geheime speler. geraadpleegd op 23 oktober, 2012 op http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=122AIJUM

De opdracht:

Wij zouden de leerlingen allemaal een beeld geven. Beelden van landschappen, waar je je eenzaam voelt en de verlatenheid groot is. Daarna zouden we de leerlingen enkele clowns laten tekenen, met de basisemoties (zoals blij, boos, verdrietig ...) Wanneer ze dan enkele uitgangshoeken hebben bestudeerd moeten ze deze samenvoegen tot één geheel. Vaak ga je dan de typische kenmerken van een clown terug vinden, maar ze gaan niet 'happy' zijn, maar eerder dromerig. Want door het landschap van die verlatenheid ga je eerder deze emotie te weeg brengen.